خانه فیروزه ای

اینجا خانه ی فیروزه ای من است...خانه ای که در واقعیت نتوانستم بنا کنم ...اینجا خانه فیروزه ای من است...حالا که اومدی ..خوش اومدی :-)

 

قلـــــــــــــــــــــــ ــــــــم

همه ما این جسم باریک رو میشناسیم که گاهی روی یه صفحه کاغذ به لغزش در میاد و چیزهایی رو میگه که زبان از گفتنشون عاجز میمونه....
قلم مینویسه هرچی که از ذهن تراوش میکنه و جایی برای زخیره شدن نداره اما قلم آیا خودش میدونه عمرش به اندازه جوهریه که داره؟
نمیدونم چرا وقتی قلم رو میبینم به یاد این شعر میافتم:

هرکه در این بزم مقرب تر است 
جام بلا بیـــــــشترش میــــدهند

یه قلم وقتی بیشتر استفاده میشه وقتی محبوبتر میشه زودتر از بین میره و جوهر وجودش تمام میشه یعنی خونی که تو رگهای قلم جریان داره وقتی خشکید عمر قلم هم تمام میشه 
قلم چیز خوبیه نه؟جوهر وجودی خودش را در راهی خرج میکنه و در اخر بدون هیچ تقدیری دور انداخته میشه.....
سرنوشت ما آدما هم گاهی مثل این قلم میشه.ازمون برای نوشتن چیزهایی استفاده میشه که برای نوشتن اون مطالب باید از جون مایه گذاشت و در آخر وقتی دیگه پیر وفرتوت شدی وقتی دیگه خونی تو رگهات نبود برای نوشتن آنچه بقیه میخواهند دور انداخته میشوی...........

به همین سادگی.........
نوشته شده در ۱۳٩۱/۱/٢٤ساعت ٧:۳۳ ‎ق.ظ توسط پیمان نظرات () |

Design By : nightSelect.com